İnsan bir noktadan sonra , hiç kimsenin olmamışlığını , hasetliğini , kötülüğünü , aptallığını , şımarıklığını tolere etmekle uğraşmak istemiyor. Zamanı azalınca , hayatın bunlarla uğraşılmayacak kadar kısa olduğunu anlıyor ve diyor ki “ Herkes yerinde sağ olsun. “