"Zaman tüm yaraları iyileştirmiyor. Insanlar bir şeyleri 'öylece atlatamıyor' — hatta üzerinden elli yıl geçtikten sonra bile." Bunun yerine, "Zaman gizliyor. Ve insanlar, çocukluktaki travmatik duygusal deneyimlerini yaşamlarının ileriki dönemlerinde organik bir hastalığa dönüştürüyor."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Felitti'nin gözlemlediği gibi, «bebeklik ve çocukluk yılları yitik değil, tıpkı bir çocuğun ıslak çimentodaki ayak izleri gibi ömürlük» idi. Ya da T. S. Eliot›ın Dört Kuartet eserinde yazdığı gibi: "Sonum başlangıcımda" idi.
***
Nietzsche çocukluk yıllarını şöyle tanımlıyor;Alıntı
... o günler kaygısız günler, en küçük bir kaygının olmadığı günler, ağır ve acı veren anılarla, geçmişin çöpleriyle yere çökmeden önceki günler...
Ama biz talihsiz insanlar geçmiş ve geleceğin o kadar etkisi altındayızdır ki şu anda kısaca geziniriz.
Anne sevgisinden yoksun büyüyen çocuklar, kendilerini sevmek, diğerlerinin onları seveceğine inanmak veya başkalarını sevmek için gerekli olan temel güven duygusunu geliştiremezler. Yetişkin hayatlarında yabancılaşırlar, içlerine kapanırlar ve başkalarıyla genellikle düşmanca ilişkiler kurarlar.