Sokaklarda, caddelerde her yerde haklarını savunan ve anayasanın yasaları gereğince haklarını savunmaları onlar için özgürlük iken bu gençleri içeri atıyorlar.
Bu düpedüz dar zihniyetlerin bir oyun sahnesidir.
Yahu cinayet işlenirken, sokakta açık açık milletin gözü önünde tac*z olayları oluyorken neredeydiniz? Yardım çığlıkları boğazlarından yırtılırcasına çıkarken neden saklanıyordunuz? Neden ülke sıkıştığı zaman, dara düşünce malzeme eksikliğinden söz ediyordunuz?
Dışarıda bir hak arayışı var. Kendilerine ait olan Yaşamın huzurunu ve geçinebilecek kadar kaynak istiyorlar.
Ben yarın öbür gün bas bas bağırsam beni yıllarca içeri tıkarlar. Neden, çünkü hakkımı olanı istediğim için neden, çünkü yaşamda huzur aradığım için geçimsizlik ve umutsuzluk peşimi bırakmadığı için.
1984 distopyasında bir sahne vardı. O sahnenin aklımdan gideceğini zannetmiyorum. Çünkü apaçık şuan bulunduğumuz durumun bir portresini yansıtıyordu.
Üzülmeyeceğim ya da ağlamayacağım çünkü duyguların öldüğü ve düşüncenin önemini yitirdiği bir döneme düştük.