Özdemir Asafın çocukluğunu, aşkını, sayfalarda döktüğü acısını ve kederini okuyoruz.
Bütün şiirleri içime işledi. Genelde en sık duyduğum şiirlerinden biri “Lavinia” dır.
Ve açıkçası bu şiirin atmosferi içinde bir sürü duygu yoğunluğu var. Birkaç dize ama etkisi saatlerce sürüyor.
Herkesin bir Özdemir asaf şiirine ihtiyacı var kanısındayım. ;))