İnsanın öyle bir yaratılışı var ki, durmadan kendisinin aptal olduğu söylenirse, buna inanır. Kendisine durmadan ne söylerseniz söyleyin; sonunda, o sözün doğruluğuna kâni olur. Çünkü kendisiyle başbaşa kaldığında, söylediğiniz şeyi bir 'iç diyalog'la tekrarlar durur.
İnsan kendini bilginin sahibi sanır. Ama bir hastalık gelir, tüm bilgisini alır götürür.
Velhasıl, insan olarak kendi başımıza ne hakikate kabiliz, ne de hayra.