salomé
@_feyy
44 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Bizi bu hâllere düşüren şey korkuydu,dedi. Birileri geldiler, korkularımızdan faydalanıp üzerimizde hâkimiyet kurdular. Hâlâ da korkutuyorlar. Şunu aklına iyi kazı ana : İnsanlar korkmaya devam ettikçe bataklıktaki böceklerden farksız olacaklar. Artık cesaretimizi toplamalıyız. Zamanı geldi!
Evet, insanlar acınası varlıklardır ancak dünyada gerçekliğin varlığını fark ettiğimde gözümde daha farklı bir noktaya taşındılar. Bu yola nasıl girdiğimi ben de bilmiyorum. Çocukken herkesten korkardım. Büyüdükçe korku yerini nefrete bıraktı. Kimilerinden sırf adilikleri yüzünden nefret ederdim, kimilerindense... Şey, bilemiyorum; nefret ederdim işte. Ancak şimdi tüm insanları bambaşka bir bakış açısıyla gözlemliyorum. Neden böyle hissettiğimi bilmiyorum ama bunun insanın gerçeği olduğunu fark ettiğimden beri kalbim daha yumuşak; artık insanları kötülükleri ya da iğrençlikleri için suçlayamıyorum.
Bu hayat senin. Sana karşı çıkmayacağım. Ama sana yalvarırım oğlum, kiminle ne konuştuğuna dikkat et. Kime güveneceğini bilemezsin. İnsanoğlu fesattır. Zarar vermeye meyillidir. İnsanların görüşlerini değiştirmeye çalışırsın ama kabul etmediklerinde onları yargılarsan senden nefret eder ve seni yok edene dek çabalar dururlar.
Umut tomurcuklarından fersah fersah uzak olan bu insanlar hayatın onları ezdiği ve daima ezeceği düşüncesine saplanıp kalmışlardı ve karşılaştıkları her yeni değişikliği omuzlarına binecek yeni bir yük olarak görüyorlardı.
Çalkantılı ve çamurlu bir zembereğin etrafında yıllar yavaşça birbirini takip ediyor ve kökleşmiş eski gelenekler her gün tekrar ediliyordu. Ufukta ne zamanın değişeceğine ne de insanların hayatlarını değiştireceklerine işaret eden bir iz görünüyordu.