Kimi zaman Allah bizden bir şeyleri alır ama aslında bizi incitmek için değil, kurtarmak için almıştır. Bu hakikate duyulan sarsılmaz inanç, iyileşmemizi sağlayacaktır.
Eğer başına bir iş gelirse, 'Keşke şöyle şöyle yapsaydım' deme, 'Kaddera Allahu ve ma şa'e feale (Allah'ın takdiri böyle, dileyen de O, yapan da O)'de. Keşke demek şeytanın vesvesesine yol açar.
Bazen bizim de canımız yanacak. Susayacağız, bazen bir çölde susuzluktan öleceğiz. Ve bazen hiçbir şey bulamayacağız. Tekrar tekrar deneyip hiçbir şey bulamamak. O zaman acaba problem bende mi diye düşünmeye başlarız ister istemez. Belki içimde eksik bir şey var, belki sadece bir zayıflık. Belki de mükemmel değiliz, kusurlarla doluyuz. Ama, ey Allah'ım, yine de koşuyoruz, çabalıyoruz, ayağa kalkıyoruz; çünkü hareket edemeyen biri bile gözleriyle ima yoluyla namaz kılabilir. Konuşamayan biri bile kalbiyle haykırabilir. Her şeyi İşiten için, sessiz çığlıklar bile aslında seslidir.