Ağlamak bazen bir şeylerin yolunda gitmediğini çevremize itiraf etme biçimimizdir. Hazırlıksız yakalar çoğu zaman. Henüz kendimize bile itiraf etmediğimiz, özenle sakladığımız sorunlarımızla suçüstü yakalanırız böylelikle.
Onun organlarını kendi organları kabul etmek gibi tuhaftır aslında onun sorunlarına sahip çıkmak. Hiç kimse başkasının himayesinde sonsuza kadar yaşamayacaktır. Hiç kimsenin nihai hedefi başkasının gölgesinde büyümek olamaz.
Biz değişince onun kişilik özellikleri değişmez. Böyle bir gücümüz yoktur, böyle yanılsamalarımız vardır. Değişmeniz ve gelişmeniz için attığınız adımın istikameti sadece kendiniz için olduğunda faydalıdır. Aksi taktirde sadece başkası için protez ebeveyinler olunur.