.. biraz param vardı, hayat için yetecek kadar, ama hayaller için yetecek kadar değil, hayaller ki, hayatın kimbilir hangi sinsi sisteminin bir tuzağı sayesinde, paradan bağımsız kurulamıyor.
Anılarım henüz bana ait.. Acılarım da. Henüz hiçbirini satacak kadar düşmedim. Düştüm ama o kadar düşmedim. Zaten Gelecekle hesabını halletmemiş bir adam geçmişi kurcalayamaz. Gücü yetmez.
Ama bu, bir duyguydu, insanın içini bir tuhaf eden, bir an bir soluk eksik almış da kalbini bir küt fazla atmış gibi yapan, bir an önündeki görüntüyü sayısız oynak parçalara bölen, bir ucu gülümsemeye bir ucu gözyaşına giden..