"Biliyor musunuz," diye ekledi, "Bay Butler'a acıyorum.
Doğru dürüst harcayamayacağı otuz bin dolar kazanmak içın hayatını boşa harcamış. Niye mi, çünkü artık otuz bin dolar nakit verse bile çocukken on sente alabileceği şeyleri alamaz, mesela şeker, fistık veya tiyatroda en üst balkondan bir bilet."
“Ah,ben anlıyorum;bu hayat olağanüstü bir süratle zamanı aşıyor.Beni korkutan o sürat değil,durma anlarıdır. Evet,durmak hakikaten ürkütücüdür. Ben görmeliyim,hissetmeliyim;onun için uykuda geçen zamanıma acırım.”