Reklam
Kuşlar aynı uçar, gökyüzü aynıdır, akşam güneşi aynı batar ama biz bazen masalsı görürüz onları bezense bir filmin en hüzünlü sahnesi gibi.. Çünkü duygularımıza ait gözlükler takarak bakarız dünyaya. Ne hissedersek öyle algılarız. Bu yüzden yoruluruz, ne zaman yıpranmış hissetsek kelimeler bile hüzün verici gelir. O gözlüğü çıkarıp gerçek dünyayı görmeye ihtiyacımız vardır, gözlüğü bir türlü çıkaramayız..