Gülce

Ben zaten baharsızım Ben zaten kışsız Senelerdir uyumsuzum hayatla
Ben bu karanlığı kime sorayım
Dudağımda Zelzele
Oysa nasıl da coşardık bir zamanlar Elele tutuşur gökyüzüne çıkardık Her cümlenin altından bir kahkaha Her tebessümden uçurtmalar
Anladım ki yol yok, çeşme batık, hayal boş Anladım ki kül tablası delinmiş Ceplerimi acıyla doldurmuşum Anladım ki bu çağ kızıl kıyamet Umrumda mı sanki ben varmışım, yokmuşum
Öyle çok yüz vardı ki etrafımda Hangisine baksam, yalnızlık çekerdim...
Sayfa 14