Kadere iman etmek tedbirini aldıktan sonra takdire teslim olmaktır. Kadercilik etmek ise tedbirini terk etmektir. Kadere imanın sonu kederden emin olmak, kadercilik etmenin sonu ise hüsran olmaktır.
Canıyla, malıyla, eşiyle, dostuyla, çoluk-çocuğuyla, sıhhatiyle, özgürlüğüyle, yeri-yurduyla sınanmamış bir tane peygamber var mı? Peki peygamberler “dert” edebiyatı yapmış mı?
Kulluk, rahatı terk etmektir. Bu dünyada rahat arayan, öbür dünyada rahatı bulamaz. Rahatı bulmak isteyen bu dünyada rahattan vazgeçmeli. Ne de olsa dünya müminin zindanı, kâfirin cennetidir.