Sen ne kadar kaçsan da, ıskalasan da, görmezden gelsen, kafanı kuma gömsen, kalbine kilit vursan, hayatın sana bir diyeceği varsa, sinsi sinsi bekliyor sırasını, yıllarca.
İnsan, kendiyle kilometrelerce uzak düştüğü modern hayata ne zaman ikna olmuş diye düşündük ya sonra. Ne zaman alışmış şehrin kafesine kapatılmaya. Pencereden bakıp da sadece başka pencereler görmeyi ne zaman kabullenmiş.
Bir şeylerin olmasını bekliyorum sanki bir yandan. Bir şeyler olsun. Hikayenin akışını değiştirecek bir şeyler. Hayat her şeyi benden beklemesin istiyorum.