Çoğu zaman zihnime arılar gibi üşüşen düşünceler beni ortamdan soyutluyordu.Bambaşka bir dünyada kendi savaşımı veriyor ve sürekli geçmişimle geleceğim arasında gidip geliyordum.
Sabah ezanı,yaşantımın her döneminde bende farklı duygular uyandırmıştır.Yarı uykulu hoca tarafından okunan,aynı anda hem huzur hem de hüzün veren,belli bir yaştan sonra da ölümü hatırlatan o ağır melodiyi içimde hissettim.İstemsizce ve kısık bir sesle kelimeler ağzımdan döküldü.
“Aziz Allah..”