Dediler ki;günün birinde tanrı'dan habersiz Cennet ırmağından,şeytanın cehennemine su götüren bir melek varmış.
Tanrının gazabından habersiz,
Öfkesinden soyut,
Kıyameti çıkaracak kaostan bir haber,
Bir Melek...
Tek bir ışık huzmesini barındırmayan zifiri karanlık cehenneme,melek ilk adımlarını attı. Cehennem meleğ'in ışığıyla aydınlanırken, karanlıktan beslenen şeytan meleğin ışığıyla aç kaldı. Tanrı fısıldadı;cennet ve cehennemin derinliklerinde korkunç bir ses duyuldu, meleklerin ve şeytanların ruhunda ki gazap hissini körükledi. Tanrının gazabı büyüdü karanlığın ve aydınlığın birbirini kovaladığı bir dünya yarattı,cennet ve cehennem emarelerini taşıyan dünya çok güçlü ve tehlikeli bir hale geldi. Tanrı tarafından cezalandırılan Melek ve şeytan yeryüzünün farklı yerlerine gönderildi, ama unutulan bir şey vardı her ne kadar zıt kutuplara ait olsalar bile kalplerine tohumlarını bırakan aşkın güçlü bağı onları yeniden bir araya getirdi.