Bir tür "yerleşmişlik" duygusu bu. Hani bazı insanlar vardır, gitseler bile bizim içimizde bir yer ayırmışızdır onlar için ama geri gelseler de o koltuğa tekrar otursunlar istemeyiz, sadece yerlerinin boş kalmasını isteriz.
Sevmek, en ufak engelde vazgeçmek değildi. Engelleri aşıp, ortada buluşmaktı. Herkesin engeli farklıydı. Benimki, sendin...
