Irmak Engin
@_irmaxk
6 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gözlerime uyku girmiyor , uykularımı kaçtığım tenha sokaklarda bırakmış gibiyim. Geri dönüp onları almam için günün doğmasını bekliyorum , ben karanlıktan korkarım. Köşe başında bir adam bekliyor beni , elindeki sepetini bana sallıyor . İçindeki kozlarını gösteriyor büyük oynuyor bana karşı. Uykularımı bulamıyorum hangi kaldırım taşının altına sakladıysam…
Reklam
Günlerden pazar, sehpa üzerindeki resimlerin üzerindeki toz güneş yansımasıyla gözlerimi kirletiyor . Yudum alınan sıcak kahvenin damlası bardak kenarında kurumuş, içesim çoktan kaçmış. Elimde pulu kopmuş bir mektup var, mektubu okuyacak cesaretim yok. Çünkü biliyorum içindeki satırların acımasızlığını . Günlerden pazar , güneş daha doğmadı sabah soğuğu günümün ilk misafiri. Nemli parkeler ayak tabanlarımı kamçılıyor , parmaklarımı birbirine sürterek kalkan oluşturmaya çalışıyorum. Güneş doğacak ve hiç bir şey yaşamamış gibi kendimi maskeli sokaklara atacağım. Herkesin gerçekliğini gizleyip mutlu maske taktığı sokaklara
İnsanlar kendilerine şiir yazamazlar,
kelimeleri seçme konusunda adilce bir davranış olmaz. Kendilerini etten kemikten çok bir mücevherden yaratırlarken kelimelerin ruhuna ihanet ederler. İnsan işte etten kemikten, insanın altından bir kalbi olabilir mi? İnsanlar kendilerine şiir yazamazlar, gözle görülmeyen yalanlar dillerine hapsolur. Kendilerine şiir yazan insanlar bencildir, hiç bir insan kemikten yapılmış aciz vücudunu kaplatamaz...
Bir arayış içindeyim , kocaman bir sahilde kumları ayıklıyorum . Dalgalar kazdığım yerleri ıslatıp yok ediyor her seferinde , dalgaya ne kadar kızsam da o dalganın suçu değil biliyorum . Arayışımın bu denli imkansıza yakın olması çaresiz bırakıyor beni , kızdığımı anlayınca gürleşiyor deniz . Kızgın dalgalarını vurdukça, güneşten yanan yerlerimi yakıyor tuzlu su , sanki cezalandırıyor beni . Dalgalarla oynarken kum taneleri ,kağıttan bir gemi yapıyorum ki alıp götürsün tüm umutlarımı. Hem bu arayışlarım çıkmaz sokak belki yetim bir çocuğun önüne çıkar bu kağıttan gemi , gülümsemesi sakinleştirir hırçın okyanusu
Bugün de tanrının günlerimden koparttığı sayfalarımdan bir tanesini yaşadım , ölüme bir adım daha yaklaştım. Gerçek diye bildiğimiz ölüme her gün biraz daha yol kat ediyorum . Tanrı, yolun sonunda beni neyle cezalandıracak bilmiyorum , belki de cennette en güzel tahtlardan birisine sahibim. Yarın başıma neler gelecek bilmiyorum , tanrı defterimi her gün doldurmaya devam ediyor . Bir adım daha yaklaşıyorum ölüme günahkar bedenim karanlıkla yüzleşmek için hesaplaşmayı bekliyor.
Reklam