İslama ilk defa davet edilen bir kimse küçük bir çocuk gibidir; doğru hangisidir yanlış hangisidir bilmez. Çünkü bu dinle tanışıklığı yenidir. Nitekim çocuklar bilmeden bir çok yanlış yaparlar. Bunun nedeni beşeriyetin hayatına hükmeden yasaları bilmemeleridir. Dolayısıyla doğruyu yanlışı da bilemezler. Çocuk iyice öğrenmeden, büluğ çağına ermeden, anlama ve temyiz yaşına varmadan yanlış yaptı diye onu dövmek ahmaklığın ve cahilliğin belirtisidir. Küçük olduğu, doğru ile yanlışı temyiz etme istidadına kavuşmadığı için işlediği bir yanlıştan dolayı çocuk dövülmez, bilmediği ve doğru ile yanlışı kavrayacak kapasitede olmadığı için. Bir çocuk, eğitilmeden, kendisine yol göstericilik yapılmadan başı boş bırakılır, istediği gibi yanlış yapmasına izin verilirse ve bu durum ergenlik çağına kadar devam ederse onu doğru yola iletmek çok zor olur. Aynı şey İslama henüz davet edilen kimse için de geçerlidir. Böyle bir kimse dine ilk adımı attıktan sonra bir çok yanlışlıklar işlediğini görebiliriz. Ama bunları bilinçli olarak yapmamaktadır. Bilakis dini bilmemesinden dolayı böyle davranmaktadır. Dolayısıyla ona baskı uygulamak, sıkıştırmak büyük bir yanlışlık olur. Bilakis imkan olduğunca ona karşı yumuşak ve şefkatli davranmak, hatalarını ağırbaşlılıkla karşılamak gerekir. Tıpkı küçük bir çocukla muamele eder gibi. Ona doğruyu göstermemiz...