İkra Yılmaz
@_justitia_
Kendisini sevmeye çalışan biri...
Lisans
19 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
'Tehlikeli Oyunlar' bilinç akışı tekniğiyle ve Oğuz Atay'la beni tanıştıran bir kitap oldu. Bu tekniği başlarda benimsemekte biraz zorlansam da Atay'ın kaleminin gücü çabucak kitabın büyüsüne kaptırdı beni, böylece dalıverdim Hikmet'in dünyasına.
Bu dünya epey kalabalıktı; Hikmet bile kendi içinde yediye ayrılıyordu. Bazı Hikmetlere yer yer albayım gibi; "Saçmalama Hikmet!" diye serzenişte bulunurken çoğunlukla bir bütün olarak Hikmet, kendi içimde dahi 'saçmaladığım' hissine kapılmama neden olan düşüncelerin, yorumların yansımasını bana sunarak kendine daha da yakınlaştırdı beni.
Bazen satır aralarında gezerken anlayamadığım cümlelerin altını çizerken buldum kendimi. Defaatle okudum, altında bana dair nasıl bir iz bulduğumu anlamlandırmak için. O sırada Hikmetin sözleri yetişti imdadıma; "Bir anlam verilemeyen sözlerin, bir türlü anlaşılamayan etkilerinden bahsetiyorum, albayım" hah dedim, demek ki oluyormuş böyle.
Sonra Hikmet; hayata tutunabilmek, kalıplaşmış algılarla başa çıkabilmek için oyunlar kurmaya başladı. Bir şekilde ben de ayak uydurdum bu oyunlara, her umut parıltısında bir kalp masajı yaptım insanlığa. Bu kitapla onu diriltebileceğimiz yanılsamasına kapıldım. Ama zaman Hikmet'in düşüşüne engel olamadı, yaşayabileceğini hayal ettiği olaylar gitgide azaldı. Ve benim için de işte o vakit geridöndürülemezolarak öldü insanlık.
'Here, I come' diyerek girdi hayatıma Hikmet ve kendime dair bir ışık tuttu yalnızca benim görebileceğim. 'Eğer okuduğumuz kitap bizi kafamıza vurulan darbe gibi sarsmıyorsa neden okumaya zahmet edelim ki' diyor ya Kafka, işte bu kitap da bu zahmete fazlasıyla değecek bir kitap.
Son olarak, her bitiş yeni bir başlangıç falan değildir; her bitiş bir bitiştir. Şunu da sakın unutmayın, tarih yalnızca mutsuzları yazar. Ha-ha!
Reklam
İçeriği yönünden adını hakkıyla veren bu kitapta Aliya, genel olarak İslami yeniden doğuşun sorunları çevresinde dolaşırken İslama ilişkin eksiksiz hakikatin sadece 'Kur'an' olduğu düşüncesinden hareket ederken; her soruna ayetlerle çözüm sunuyor ve herkesin Kur'an'da kendi değeri ölçüsünde bir şeyler bulacağını dile getiriyor.
İlk bölümünün salt bilgi içermesi, İslam tarihine ufak bir ışık tutması açısından güzel bir kaynak teşkil etse de okuru biraz yorabilir. Ancak sonraki bölümler merak uyandırarak akıcı bir şekilde ilerliyor.
Çocuk yetiştirmenin ve anneliğin kutsallığından bahsederken aslında bunun için öncelikle kişinin kendisini yetiştirmesi gerekliliğini vurguluyor.
İslam Dünyasının günümüzde ve geçmişte yaşadığı problemlerin asıl kaynağının; sanılanın aksine kafirler değil, zayıf ve liyakatsiz inananlar olduğunu belirterek; İslamı belirli kalıplara sığdırmaktan ziyade Müslümanlarca mottomuzun "Allah'a iman ve salih amel işlemek" olduğunu hatırlatıyor.
Hz Muhammed'in "İki şeyden tiksiniyorum: dindar cahilden ve inançsız alimden." sözleri rehberliğinde bizim Müslüman olarak asıl yapmamız gereken; İslamı yaşamak ve bununla birlikte kendimizi bütünüyle geliştirmektir. Çünkü İslam sadece inancımız gereği uymamız gereken kurallar değil aynı zamanda hayatın ta kendisidir. Ve hayat durağanlığı reddeder.
Son olarak; Aliya'nın "Benim katkım olmaksızın dünyanın bir kısmı daima eksik mükemmellikten uzak ve gerçekleşmemiş kalacak, bu nedenle sadece inanmakla kalamam; bir şeyler yapmam, eyleme geçmem, çalışmam gerek." sözlerini kendimize düstur edinerek, geliştiğimiz ölçüde edindiklerimizi ulaşabileceğimiz herkesle paylaşalım. Çünkü İslam birlik ve beraberliği gerektirir.
