"Bitirdim ben...
Koydum lavtamı kenara. Mor üçgüller arasında Gölgeler asılı durdukça
Şakımak da sona erdi, şarkılar da. Bitirdim ben...
Koydum lavtamı kenara.
Eskiden bülbüller gibi erken, Çiy düşmüş çalılarda öterken, Kestim artık sesimi.
Yorgun bir ketenkuşuyum şimdi. Dudağımdaki ezgiler bitti, Öttüğüm zamanlar geçip gitti. Bitirdim ben.
Koydum lavtamı kenara."
Cahilde eksik olan akıl değildir, o kurnazdır; eksik olan ahlaktır. Cahil, güçlüdür. Kendi mutluluğundan başka hedefi olmayan insan kötü insandır.(Tolstoy)
Benden hoşlanmıyorlar; itiraz ettikleri varlığımı gözlerine sokmam yanlış olur. Üstelik, benim de onlara aynı ölçüde itirazım var. Aman! Midemi bulandırıyorlar...