Sadece annesi kazadan , acı dolu iki uzun gün sonra öldüğünde, babasının yarısını da yanına almıştı. Ne yazık ki, yanına aldığı babasının daha eğlenceli olan tarafıydı.
Ufukta, güneşte bir siluet, bir şey hareket etmişti. Göz açıp kapayıncaya kadar olmuştu. O kadar hızlıydı ki April az daha gözden kaçıracaktı. Büyük uzun adımlarla yürüyen çok beklenmedik bir şeydi.
Olamaz mıydı?
Yeniden gözlerini kırptı. Her ne ise gitmişti.
Ancak April bir kutup ayısı gördüğüne yemin edebilirdi.