Bir çiçeği dibinde ona hava aldıracak deliği olmayan saksıya diktiğin zaman ister dünyanın en nadide çiçeği,ister en dirayetli çiçeği olsun soluyor. Benim insana hava aldirabilecek bir aralığım yok.
Konuşmuyor oluşu, sessizliği, bu saf görünümü öyle olduğu için değildi. Nefret ediyordu kendisinden ve insanlardan. Konuşup bu nefreti kusmaktan korkuyordu. Hepsi bu...
Bir çocukluğu istenmeyerek geçirmiş olmak öyle yenilir yutulur mesele değildir, adamın boğazına takılır, ur olur, nefessiz bırakır. Anlatacak tek bir güzel anınız olmadığı için, ağzınızda donan bütün kelimeleri yutmayı tercih edersiniz.