Yazar:
Şermin Yaşar
Editör:
Aslı Güneş
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
Şubat 2025
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2020
Yayınevi:
Doğan Kitap
ISBN:
9786050978490
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
“ OLAYLAR, OLAYLAR!”Psikoloji-İnceleme
Konu ve başlığa bakarsanız öykülerin içeriğini hemen verir. Öykülerdeki olaylar can alıcı, sarsıcı, resmen okuyucuya şiddet uyguluyor. Betimlemelerden çok “OLAYLAR” örgüsü ile yazdığı için tüm hikayeler sarıyor, sarmalıyor, tanıdıklar geliyor gözünüzün önüne kala kalıyorsunuz “OLAYLAR” karşısında. Seni, beni anlatıyor, bizi ve bizleri anlatıyor ama nasıl anlatıyor! Bireyden topluma, toplumdan bireye iniyor. Sihirli öyküler sunuyor.
Şermin Yaşar etkisinden çıkamıyorum. Belkide psikoloji sevdiğim içindir ( bu arada okurken psikoloji ile ilgili kavramlar düşünülmesin ben alt yapısından bahsediyorum). Bizim coğrafyamızı bu kadar iyi analiz edebilen, insanları tahlil edebilen kaç yazarımız var ki?( Şermin Yaşar okumuş olanlar yorumlara yazar etiketleyebilir.) Bu kitabıda muhteşemdi. Şermin ve kitaplarla kalın Adieu sevgili okurlar.
Şermin Yaşar etkisinden çıkamıyorum. Belkide psikoloji sevdiğim içindir ( bu arada okurken psikoloji ile ilgili kavramlar düşünülmesin ben alt yapısından bahsediyorum). Bizim coğrafyamızı bu kadar iyi analiz edebilen, insanları tahlil edebilen kaç yazarımız var ki?( Şermin Yaşar okumuş olanlar yorumlara yazar etiketleyebilir.) Bu kitabıda muhteşemdi. Şermin ve kitaplarla kalın Adieu sevgili okurlar.Deli Tarla - Ş. YAŞAR /İncelemeleyi okuyanlara kitabı okuma garantisi veriyorum!Edebiyat
"Ne yazsa okurum," dediğiniz bir yazar var mı? Böyle bir soruyla başlamak istedim incelememe.
Öyle hayatlara şahitlik ettim ki Şermin Yaşar'ın kitaplarında, bırakın "Ne yazsa okurum," demeyi, "Hadi yaz be kadın, yaz da artık okuyayım!" diyorum şimdi. Her hikayesinde farklı bir yerinden vuruyor ruhumu, yara almadık yerim kalmadı. Ama hayatımda hiç bu kadar anlamlı yaralanmamıştım.
"Kadınlar konuşurken onları anlamak kolaydır, öfkesi, gülüşü, bakışı, sesi, kelimeleri, onun anlatmak istediğinin de ötesini anlatır. Anlayamadığımız, susan kadındır." (s. 109)
Deli Tarla
Kitaba adını veren ilk öyküsüyle başlıyor eser. "Herkesin hayali dağ başında bir kulübe, bir sıcak yatak." Peki hayaller gerçek olduğunda her şey düzelir mi dersiniz? Böyle bir kulübeden yıldızları seyrettiğinizde... Peki ya o yıldızlar bir gün yere inerse? Gönül Dağı'nın güneş toplayan adamını bilir misiniz? Güneş toplar gibi yıldız toplamak... Kimine iyi gelip kimini delirten...
Beklemek...
Ne büyülü bir kelime!
Hayatımız hep bir bekleyişlerle geçiyor değil mi?
Ama inanın hiçbirimiz Münevver Hala gibi beklemedik. Bekleyişin anıtı dikilecek olsa onunkini dikerlerdi eminim...
"Benim için çocukluk sesi, dikiş makinesi sesidir." (s. 38)
Ve Münevver Halanın beklerken attığı dikişler kalbinin atışını geçmiş olsa gerek!
"Her eşyanın insanı yaralayan bir hikâyesi olduğuna inanıyorum ya da belki de ben yaralanmaya çok müsaitim." (s. 62)
Var mı sizin de baktıkça, kullandıkça yaralayan bir eşyanız?
Bazı yaşanmışlıklar eşyalara da sirayet ediyor, dedemin her köstekli saatini gördüğümde gözlerimin dolması gibi...
Eserde öyle bir cümle vardı ki aldı götürdü beni. Uzun zaman sonra bir cümleye bu kadar hak verdiğimi hatırlıyorum. Ki suratsızlığı ile nam salmış bir insanken karşıma çıkması bambaşka bir etki yaptı
Şermin Yaşar'ın kitaplarında, bırakın "Ne yazsa okurum," demeyi, "Hadi yaz be kadın, yaz da artık okuyayım!" diyorum şimdi. Her hikayesinde farklı bir yerinden vuruyor ruhumu, yara almadık yerim kalmadı. Ama hayatımda hiç bu kadar anlamlı yaralanmamıştım.
"Kadınlar konuşurken onları anlamak kolaydır, öfkesi, gülüşü, bakışı, sesi, kelimeleri, onun anlatmak istediğinin de ötesini anlatır. Anlayamadığımız, susan kadındır." (s. 109)
Deli Tarla
Kitaba adını veren ilk öyküsüyle başlıyor eser. "Herkesin hayali dağ başında bir kulübe, bir sıcak yatak." Peki hayaller gerçek olduğunda her şey düzelir mi dersiniz? Böyle bir kulübeden yıldızları seyrettiğinizde... Peki ya o yıldızlar bir gün yere inerse? Gönül Dağı'nın güneş toplayan adamını bilir misiniz? Güneş toplar gibi yıldız toplamak... Kimine iyi gelip kimini delirten...
Beklemek...
Ne büyülü bir kelime!
Hayatımız hep bir bekleyişlerle geçiyor değil mi?
Ama inanın hiçbirimiz Münevver Hala gibi beklemedik. Bekleyişin anıtı dikilecek olsa onunkini dikerlerdi eminim...
"Benim için çocukluk sesi, dikiş makinesi sesidir." (s. 38)
Ve Münevver Halanın beklerken attığı dikişler kalbinin atışını geçmiş olsa gerek!
"Her eşyanın insanı yaralayan bir hikâyesi olduğuna inanıyorum ya da belki de ben yaralanmaya çok müsaitim." (s. 62)
Var mı sizin de baktıkça, kullandıkça yaralayan bir eşyanız?
Bazı yaşanmışlıklar eşyalara da sirayet ediyor, dedemin her köstekli saatini gördüğümde gözlerimin dolması gibi...
Eserde öyle bir cümle vardı ki aldı götürdü beni. Uzun zaman sonra bir cümleye bu kadar hak verdiğimi hatırlıyorum. Ki suratsızlığı ile nam salmış bir insanken karşıma çıkması bambaşka bir etki yaptı"Deli Tarla" (Tavsiye Edilir)·192 syf.·
9/10
2024 9. kitabı
Şermin Yaşar, öykülerinde sade ve akıcı bir dil kullanıyor. Karakterleri ve olayları o kadar gerçekçi anlatıyor ki, kendinizi bir anda o öykünün içinde bulabilirsiniz. Öyküler, bazen hüzünlendiriyor, bazen gülümsetiyor, bazen de düşündürüyor.
"Deli Tarla", hayatın içinde her zaman var olan, ama bazen gözden kaçırdığımız güzellikleri simgeliyor. Yaşar, öykülerinde bu güzellikleri bize gösteriyor ve bize yeniden gülmeyi, yeniden sevmeyi, yeniden yaşamak için umudu asla kaybetmemeyi hatırlatıyor.
Ben her türlü gelecek hayali doğuştan elinde patlamış bir insanım. Şermin Yaşar. Deli Tarla. Günlük konuşma dilinde yazılmış, Hayatın içinden, senden, benden, bizden, sıcacık kısacık öyküler. Hüzün, sevinç, hastalık, aşk, ihanet hepsi tam kıvamında yerleştirilmiş öykülerin içine. Bir solukta okuyabileceğiniz çerezlik güzel bir kitap. Ben, çok severek okudum. Kitaba ismini veren deli tarla hikayesini okurken kahkaha attım çok tanıdık çok bizdendi. Keyifli okumalar, kitapla kalın. Her eşyanın insanı yaralayan bir hikâyesi olduğuna inanıyorum ya da belki de ben yaralanmaya çok müsaitim...
Deli Tarla
Şuan memlekette, köydeyim. Önümde upuzun yonca tarlası ve ansızın bastıran dolu.. Az önce uzun sürdü dolu. Aklıma çiftçinin hali düştü. "Kim bilir doluyla birlikte tarladaki mahsul ne durumda?" Geçmiş olsun diyorum. Dilerim, fazla zafiyetleri yoktur.
Yazarın diğer birkaç kitabını okumuştum. Empatik okuyucuyu sıkmayan bir dili vardı. Nedense aynı dili kitaptaki hikayelerde de aradım ama bulamadım. Sanki biraz, kullandığı dil bana alaycı geldi. Yer yer seçtiği karakterler de bunun yansımalarını doğrular nitelikteydi. O yüzden hikayeleri beğendim, diyemiyorum. Ama zevkler farklıdır, isterseniz kahvenin yanında okumak için bir şans verebilirsiniz.
Keyifli okumalar diliyorum..
GÜLÜŞLERİN ARASINA SAKLANAN HÜZÜNLER!Edebiyat
Kimse görmedi diye, acı gerçekten yaşanmamış sayılır mı?
Bir insanın içini en çok ne sızlatır sizce?
Büyük acılar mı, yoksa kimsenin dönüp bakmadığı o küçücük yaralar mı?
Herkese selamlar sevgili kitap dostlarım…
Bu akşam sizlere güldürürken düşündüren, düşündürürken hüzünlendiren; muhteşem bir öykü kitabı tanıtmak istiyorum. Hazırsanız başlayalım…
Şermin Yaşar çağdaş edebiyatımızın çok değerli bir yazarı. Hem çocuk hem yetişkin edebiyatında çok kıymetli eserler veren bir isim. Ayrıca Ankara’da Kelime Müzesi ve Anne Müzesi gibi çok orijinal iki yapının kurucusu. İnsan olarak da mütevazı duruşu, gündemden uzak sade yaşantısı ve hanımefendiliğiyle çocuklarımıza örnek gösterebileceğimiz bir insan. Daha önce üç kitabını okumuş ve hepsini çok beğenmiştim. Özellikle 
Söyleme Bilmesinler romanı kalbime işlemişti…
İncelemesini yaptığım bu eser ise 16 öyküden oluşan bir kitap. Ben normalde öykü çok sevmem, roman okuyucusuyumdur. Ama Şermin Hanım’ın öyküleri o kadar güzeldi ki her biri ayrı ayrı içime işledi. Daha önce de Şermin Yaşar da dahil olmak üzere yerli yabancı 15’e yakın öykü kitabı okumuşumdur. Genelde bilirsiniz her bir kitabın içinden 3-4 öykü anca kaliteli olur, diğerleri orta seviye ya da vasat kalır. Ama abartmıyorum bu kitaptaki her bir öykü eklemeler yapılarak tek başına roman olabilecek derecede güzel ve kaliteliydi.
Öykülerin içeriğine gelecek olursam aslında öyle büyük olaylar, iddialı konular yok. Tam tersine; birçoğunda hepimizin “sıradan” deyip geçtiği anlar var. Ama işte tam da o sıradanlık, yazarın kaleminde bambaşka bir derinliğe dönüşüyor. Bir bakıyorsunuz gülümsüyorsunuz, bir bakıyorsunuz boğazınıza bir şey düğümleniyor. Çünkü anlatılanlar yabancı değil, biziz.
Hangimiz Münevver Hala gibi beklemedik, hangimiz üzerimize Ramiz gibi bir görünmezlik zırhı giyip
Şermin Yaşar çağdaş edebiyatımızın çok değerli bir yazarı. Hem çocuk hem yetişkin edebiyatında çok kıymetli eserler veren bir isim. Ayrıca Ankara’da Kelime Müzesi ve Anne Müzesi gibi çok orijinal iki yapının kurucusu. İnsan olarak da mütevazı duruşu, gündemden uzak sade yaşantısı ve hanımefendiliğiyle çocuklarımıza örnek gösterebileceğimiz bir insan. Daha önce üç kitabını okumuş ve hepsini çok beğenmiştim. Özellikle Söyleme Bilmesinler romanı kalbime işlemişti…
İncelemesini yaptığım bu eser ise 16 öyküden oluşan bir kitap. Ben normalde öykü çok sevmem, roman okuyucusuyumdur. Ama Şermin Hanım’ın öyküleri o kadar güzeldi ki her biri ayrı ayrı içime işledi. Daha önce de Şermin Yaşar da dahil olmak üzere yerli yabancı 15’e yakın öykü kitabı okumuşumdur. Genelde bilirsiniz her bir kitabın içinden 3-4 öykü anca kaliteli olur, diğerleri orta seviye ya da vasat kalır. Ama abartmıyorum bu kitaptaki her bir öykü eklemeler yapılarak tek başına roman olabilecek derecede güzel ve kaliteliydi.
Öykülerin içeriğine gelecek olursam aslında öyle büyük olaylar, iddialı konular yok. Tam tersine; birçoğunda hepimizin “sıradan” deyip geçtiği anlar var. Ama işte tam da o sıradanlık, yazarın kaleminde bambaşka bir derinliğe dönüşüyor. Bir bakıyorsunuz gülümsüyorsunuz, bir bakıyorsunuz boğazınıza bir şey düğümleniyor. Çünkü anlatılanlar yabancı değil, biziz.
Hangimiz Münevver Hala gibi beklemedik, hangimiz üzerimize Ramiz gibi bir görünmezlik zırhı giyip
İçinde on altı adet öykü bulanan bir kitap
Ben en çok ;
Deli tarla
Adieu Hala
Çıksın Halim
Kâmil'in deniz kızı ve
Dünya ahiret abimsin
adlı öyküleri beğendim.
Okurken bir an durup düşündüğünüz oluyor: “Ben de böyle hissetmiştim.” ya da “Bunu ben de yaşamıştım.”
Bu yüzden Şermin Yaşar'ın kitapları aynanın karşısına oturmak gibi hissettiriyor bana. O kadar samimi, o kadar bizden ki...
Çok sevdiğim bir yazar
Tavsiye ederim
Merhaba 1k okurları.
Kitaplar dünyasında kitaplaşmanın en güzel yanı da sevdiklerinizin kitap sevdanıza olan saygısıdır. Biz kitap hediye aldığımız için mutlu oluyoruz ya, yani benim için en güzel hediye kitaptır, pdflerim de benim hediye arşivimi oluşturuyor. Teşekkürümü de bu vesileyle 
Vəfa Hafiz ıma edip kitaba geçeyim. Yaxşı ki, varımsan, əzizim
Kitaptaki her hikayenin ismini gönderimin yorumuna kaydettim. Ve 15 hikaye okumuş olduğumu da böylece sayabildim. İsmini kitaba vermiş olduğu "Deli Tarla" hikayesinden "Dünya Ahiret Abimsin" hikayesine kadar her okuduğum satırda dudağımda tebessüm, gözlerimde bulutlar vardı. Güldürürken düşündüren yazarları severim. Mizacı güzel, kalemi akıcı yazarlara da ayrı bir saygı duyarım. Hafızamın bana oynadığı oyunlardan biri de okuduğum kitaplarda yazarların, karakterlerin isimlerini unutmak olasa da, bazı yazarlar vardır ki, hafızama inat aklıma kazınırlar. Şermin Yaşar da unutamayacaklarımdan olacaktır.
Yıldızları yerden toplayan babasının derdini anlamayan adam, tarlasına bile uğramak istemezken, lanetli orası dediği halde, nasıl oldu da yıldızların yerde olabileceğine de inanmış oldu? Babadan kalan mirası almak istemeyecek kadar ne var ki o toprakta? Söylemem, spoiler olur:)
Her hikayeye tek tek dokunmayacağım belki ama beni ağlatan hikayeden de yan geçemeyeceğim. "Kamil'in Deniz Kızı" hikayesinde dertsizliği kendine dert etmiş doktorun dertsiz arkadaşının mutluluğuyla dertlendiği hikaye bana dinlediğim bazı programlardaki sohpetleri hatırlattı. Derdin yoksa derdine yan. Mutluysan asıl, dur bir düşün. Yolunda gitmeyen ne var ki bu kadar mutlusun? Mutluluğun peşinde koştuğumuz ahirzamanda mutluluğun anda saklı olduğunu anlayamıyoruz. Oysa insanı acı olgunlaştırır. Çok duymuşsunuzdur bu sözü. Evet, bizi biz yapan
Vəfa Hafiz ıma edip kitaba geçeyim. Yaxşı ki, varımsan, əzizim
Kitaptaki her hikayenin ismini gönderimin yorumuna kaydettim. Ve 15 hikaye okumuş olduğumu da böylece sayabildim. İsmini kitaba vermiş olduğu "Deli Tarla" hikayesinden "Dünya Ahiret Abimsin" hikayesine kadar her okuduğum satırda dudağımda tebessüm, gözlerimde bulutlar vardı. Güldürürken düşündüren yazarları severim. Mizacı güzel, kalemi akıcı yazarlara da ayrı bir saygı duyarım. Hafızamın bana oynadığı oyunlardan biri de okuduğum kitaplarda yazarların, karakterlerin isimlerini unutmak olasa da, bazı yazarlar vardır ki, hafızama inat aklıma kazınırlar. Şermin Yaşar da unutamayacaklarımdan olacaktır.
Yıldızları yerden toplayan babasının derdini anlamayan adam, tarlasına bile uğramak istemezken, lanetli orası dediği halde, nasıl oldu da yıldızların yerde olabileceğine de inanmış oldu? Babadan kalan mirası almak istemeyecek kadar ne var ki o toprakta? Söylemem, spoiler olur:)
Her hikayeye tek tek dokunmayacağım belki ama beni ağlatan hikayeden de yan geçemeyeceğim. "Kamil'in Deniz Kızı" hikayesinde dertsizliği kendine dert etmiş doktorun dertsiz arkadaşının mutluluğuyla dertlendiği hikaye bana dinlediğim bazı programlardaki sohpetleri hatırlattı. Derdin yoksa derdine yan. Mutluysan asıl, dur bir düşün. Yolunda gitmeyen ne var ki bu kadar mutlusun? Mutluluğun peşinde koştuğumuz ahirzamanda mutluluğun anda saklı olduğunu anlayamıyoruz. Oysa insanı acı olgunlaştırır. Çok duymuşsunuzdur bu sözü. Evet, bizi biz yapanHüznün ve tebessümün ortasından taptaze sıcacık bir inceleme :)1000Kitap
Bazı kitaplar vardır ya, hani bittiğinde hikayeleri değil hisleri kalır insanın içinde. Benim için Deli Tarla tam olarak böyle bir kitaptı.
İşim gereği oldukça yoğunum. Bu yüzden kitabı kısa sürede bitiremedim, okumam beklediğimden daha uzun sürdü Ama dönüp baktığımda bunun aslında güzel bir tarafı da olmuş. Her fırsat bulduğumda birkaç sayfa okuyup yeniden o dünyanın içine girmek, hikayelerin etkisini daha uzun süre hissetmemi sağladı ve bu durum hoşuma da gitti aslında (her kitabı da hemen bitirmeyelim yani )
Şermin Yaşar'ın kaleminde en sevdiğim şey de, hayatın içinden sıradan görünen insanların hikayelerini alıp onları unutulmaz hale getirebilmesi sanırım. Bu kitapta da kimi zaman güldüm, kimi zaman hüzünlendim ama en çok da satırların arasında kendimden parçalar buldum. Çünkü anlatılanlar çok uzak hayatlar değil.. Hepimizin bir yerden tanıdığı insanlar, yaşadığı duygular, sustuğu kırgınlıklar...
Öyküleri çok hoşuma gitti yaaa Birçoğunda insan, kendini bir aynanın karşısına geçmiş gibi hissediyor. Bazen bir cümlede, e bu beeen dediğim çok oldu. Belki de kitabı bu kadar sevmemin nedeni buydu. Şermin Yaşar, okurla arasına mesafe koymadan yazıyor. Sanki karşınızda oturmuş, size bir hikaye anlatıyor ve o hikayenin bir yerinde siz de kendinizi buluveriyorsunuz
Kitabın dili son derece akıcı. Sayfalar ilerledikçe bir sonraki öyküye geçmeden durmak istemedim. Üstelik hikayeler yalnızca güldürmek ya da duygulandırmak için yazılmış gibi de durmuyor. Her birinin sonunda insanın zihnine bıraktığı küçük bir iz, düşündürdüğü bir detay kalıyor mutlaka. Gülümserken bile içinizde hafif bir sızı bırakabilen öyküler bunlar.
Özellikle kitabın genelinde hissedilen o bizden olma duygusunu çok sevdim. Mahalleler,
Deli Tarla tam olarak böyle bir kitaptı.
İşim gereği oldukça yoğunum. Bu yüzden kitabı kısa sürede bitiremedim, okumam beklediğimden daha uzun sürdü Ama dönüp baktığımda bunun aslında güzel bir tarafı da olmuş. Her fırsat bulduğumda birkaç sayfa okuyup yeniden o dünyanın içine girmek, hikayelerin etkisini daha uzun süre hissetmemi sağladı ve bu durum hoşuma da gitti aslında (her kitabı da hemen bitirmeyelim yani )
Şermin Yaşar'ın kaleminde en sevdiğim şey de, hayatın içinden sıradan görünen insanların hikayelerini alıp onları unutulmaz hale getirebilmesi sanırım. Bu kitapta da kimi zaman güldüm, kimi zaman hüzünlendim ama en çok da satırların arasında kendimden parçalar buldum. Çünkü anlatılanlar çok uzak hayatlar değil.. Hepimizin bir yerden tanıdığı insanlar, yaşadığı duygular, sustuğu kırgınlıklar...
Öyküleri çok hoşuma gitti yaaa Birçoğunda insan, kendini bir aynanın karşısına geçmiş gibi hissediyor. Bazen bir cümlede, e bu beeen dediğim çok oldu. Belki de kitabı bu kadar sevmemin nedeni buydu. Şermin Yaşar, okurla arasına mesafe koymadan yazıyor. Sanki karşınızda oturmuş, size bir hikaye anlatıyor ve o hikayenin bir yerinde siz de kendinizi buluveriyorsunuz
Kitabın dili son derece akıcı. Sayfalar ilerledikçe bir sonraki öyküye geçmeden durmak istemedim. Üstelik hikayeler yalnızca güldürmek ya da duygulandırmak için yazılmış gibi de durmuyor. Her birinin sonunda insanın zihnine bıraktığı küçük bir iz, düşündürdüğü bir detay kalıyor mutlaka. Gülümserken bile içinizde hafif bir sızı bırakabilen öyküler bunlar.
Özellikle kitabın genelinde hissedilen o bizden olma duygusunu çok sevdim. Mahalleler,
Yazarın kalemiyle tanışıp da beğenmeyen yok denecek kadar azdır diyebiliriz. Yazar bu kitaptaki hikâyelerinin oluşumunda gündelik hayatımızda gözden kaçırdığımız olayların insan psikolojisi üzerine bıraktığı etkilere, toplumun aile yapısına değinen on altı öyküden oluşan, okuyucuyu sayfaların arasına çeken bir eser diyebiliriz. Okuduğunuz her hikâyede yaşanan olayların arka perdesinde bir dargınlığa ya bir kırgınlığa rastlayıp sizi derinden etkileyeceğine şahit olacaksınız.
Kitabı oluşturan ana temalar üzerinde duracak olursak çocukluk dönemi, yaşlılık, yalnızlık, terk edilişler, yaşanılan hayal kırıklıkları, ebeveyn ilişkileri temalarını işliyor diyebiliriz.
Yazarın dili oldukça sade ve duru bir akıcılığın yanı sıra kaleminin güçlü olması kitabı sıkılmadan bitirmenize vesile oluyor. Okuduğunuz her hikâyede gerçeklik duygusunun yoğun olduğunu, kitaptaki karakterlerin doğal olduğunu, yaşanılan sahnelerin gözünüzde canlandığını fark ederken hayatın acı yönlerini de hissetmiş olacaksınız.
Ayrıca kitaptaki hikâyelerde yaşanılan beklenmedik sonlar iç sesinizle yapmış olacağınız çözümleme sohbetlerinize değer katacaktır.
Kitabın en sevdiğim ilk üç hikâyesi hangisi diye soracak olursanız:
Adieu Hala isimli hikâyede aile içerisinde yaşanan çatlakların zamanla doldurulamadığını acı bir üslup kullanarak mizahi bir dille anlatmıştır.
Kitabın adı olan Deli Tarla isimli hikâyede bireyin toplum içinde dışlanışı, soyutlanışını ve yaşamış olduğu yalnızlığı işlenmiştir.
Yalancı Portakal isimli öyküde ise sizi bir çocuğun gözünden ebeveynlerin ilişkilerine dair sarsıcı bir bakış açısı sunar.
Keyifli okumalar dilerim…
Yazar Hakkında
Şermin YaşarYazar · 32 kitap
1982’de Berlin’de doğdu. Şans eseri başlayan bu Avrupai yaşam, bir yıl sonra sona erdi ve kendimi Anadolu’nun küçük bir köyünde buldum. Epey bir süre izledim, dinledim, şaşırdım ve yaşadım. Oralarda fazla konuşmak ayıp, uydurmak yalana eş değer, yaratıcılık ise tuhaflık sayıldığından ben de hikayelerimi anlatmayı kesip yazmaya başladım. Yazmak sürükleyiciydi, bir Edebiyat Fakültesinin Türk Dili ve Edebiyatı bölümüne kadar sürüklendim. Tahsili ilerletip yüksek lisansımı tamamladım ve para kazanabilmek gayesiyle dolanırken kendimi bir reklam ajansında reklam yazarı olarak buldum. Yaratıcılık, sabır ve uydurabilme yeteneği gerektiren bu meslekte iyi sıkıyor olmalıydım ki, işler ilerledi. Şimdilerde kerli ferli bir reklam ajansının yaratıcı grup başkanlığını yürütmekteyim. Yaratıcılığı farklı anlamış olmalıyım, iki yıl içerisinde 3 çocuk dünyaya getirerek, profesyonel bir anne oldum. Yazdığım ama basiretsizliğim yüzünden yayınlatmadığım bir çuval hikayeyi dolaba kaldırıp çocuklarla yaşadıklarımı yazmaya başladım. Esasen annelik dediğin şey zaman zaman bir çeşit bilim kurgudan, kurmacadan, zaman zaman hoş bir hikayeden öte bir şey değildi. 33 yaşında 3 çocuk annesi bir iş kadınıydım.
Başlarım Şimdi Anneliğe, Tarihi Hoşça Kal Lokantası, Dedemin Bakkalı gibi kitapları ile tanınmıştır.
2021 yılında Deli Tarla kitabıyla Sait Faik Hikâye Armağanı'na layık görüldü. Yazar, 2017'den önce kitaplarında "Şermin Çarkacı" adını kullanmıştır.
