"Aişecik, senin bana ne zaman kızdığını biliyorum ben..."
"Ben size nasıl kızabilirim ki ey Allah'ın Resulü..."
Çenemden tutup gözlerimin içine gülümseyerek bakardı...
"Bana için için kızdığında ey İbrahim'in Rabbi diye konuşursun. Benimle iyi olduğundaysa ey Muhammed'in(s) Rabbi diye konuşursun..."
İkimiz de gülerdik...
"Şayet bana kavuşmayı murat ediyorsan..."
"Ya Resulallah(s) o nasıl söz, elbette ki muradım budur..."
"O zaman dünyadan nasibin sadece bir yolcu gibi olsun... Zenginlerle oturup kalkmaktan uzak dur ve kullanılamaz hale gelinceye kadar elbiseni giymeye devam et..."