Leyla a
@_leyla_24
Kişi yeryüzünde tek başındaydı. Anlayıştan, dostluktan yoksun. Her biri başka bir dünyada.
Sayfa 142
İnsanoğlu bir bilmeceydi. Çözemezdi onu kimse. Kendi kendini bile tanıyamazdı. Anlayamazdı.
Sayfa 142
Kişi bir an geliyordu, boş veriyordu her şeye. Bütün değer yargılarına arkasını çeviriyordu. Fazla incelemiyordu yaşamasını. Alışılmış, düzenin dışına insandan üstün bir güç onu iteliyordu. Suç, insan olmaktı. İnsan yaratılmaktı demek.
Sayfa 132
Kaç kere yanıldım, kaç kere hayallerimle gerçeğin batağına saplandım. Kafamın içinde kurduklarımla olup biten olaylar arasında bağlar kurdum…
Sayfa 78