Elimin nereye değin uzanabileceğini bilmiyorum. Karşıdaki sayısız pencerelere. Önündeki kurumuş ağaca. Belki de gerilmiş ipe değin.
Kalabalık. Çığlıklar..
Ben belki de her gece aynı yerde oturuyorum. Düşünmemek için.
Sayfa 9 - Şimdi sessiz ve usulca beğenin - Yapı Kredi yayınları
O sırada kalp: -tabii efendim 🙈🙊🙉
« Beni tüketen acıları hissetmeyeceğim artık; tatmin olmayan fakat yatışmak da bilmeyen hislerin kurbanı olmayacağım. »
👩🏽🔧
Frankenstein ya da Modern Prometheus