Bazı insanlar hayatın en güzel yanlarına mutluluk aracılığıyla ulaşır. Bazılarıysa acıyla. Ama insanların çoğu kendini ne mutluluğa ne de acıya açar, bu yüzden hiçbir şeye gerçekten erişemez ve bu hayattan sadece sessizce geçip giderler.
Bir insan nasıl olur da başka birisini "hayatına kabul eder"? Bu, taraflardan birinin artık var olmaması anlamına gelir; hatta daha kötüsü, iki kişinin birden kimliğini yitirmesi demektir.