lil
@_lil_
21 Kasım 1991
641 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ah Mary; üzümlü kekim...Edebiyat
Kıyas yapacağım; Kafka'nın 
Milena’ya Mektuplar 'ındaki umutsuzluk yerine Halil'in Mary'e mektuplarında kırgınlıklara rağmen hep umut var. Ve hayatın olağanlığı... Tabi bir de Mary'nin cevaplarının olması arada gerçeklik hissini artırıyor bu sevginin. Milena sanki daha platonik kalıyor gibi. Ya da ben büyümüş de olabilirim. Çünkü bir zaman Kafka'nın Milena'sı olmak istemiştim ama duamıza dikkat etmek gerek; şimdilerde Halil'in Mary'si olmayı daha çok isterim. Daha nefes alınabilir bir sevgi.
Yaptıklarının lutfu yerine yapabileceklerinin ve henüz yapamadıkladının sancısını çekmek... Şey değil mi bu, anksiyete? Gelecek daha gelmeden gelmesini arzulamak ama gelen geleceğin geldiği an geçmiş olmasından mütevellit bir sonraki geleceğin gelmesi için yeniden duyulan arzu ve bunun bitmek bilmeyen döngüsü... (yazıyor olmasam aynı cümleyi tekrar kuramayabilirdim :)) Yoruldum ben. Yapabileceğimi bildiğim yapabileceklerimin, yaptığımı bildiğim yaptıklarımı gölgelemesinden. Yine bir yalnız değilmişim hissi ve yine anına denk gelen kitap, yazar... Hissettiklerimi hisseden insanlar varmış. Bir sonraki kadehimi gerçekleşmesinden korktuğum için kendimi sabote ettiğim potansiyelime kaldırmak istiyorum.
Keyifli okumalar.
Milena’ya Mektuplar 'ındaki umutsuzluk yerine Halil'in Mary'e mektuplarında kırgınlıklara rağmen hep umut var. Ve hayatın olağanlığı... Tabi bir de Mary'nin cevaplarının olması arada gerçeklik hissini artırıyor bu sevginin. Milena sanki daha platonik kalıyor gibi. Ya da ben büyümüş de olabilirim. Çünkü bir zaman Kafka'nın Milena'sı olmak istemiştim ama duamıza dikkat etmek gerek; şimdilerde Halil'in Mary'si olmayı daha çok isterim. Daha nefes alınabilir bir sevgi.
Yaptıklarının lutfu yerine yapabileceklerinin ve henüz yapamadıkladının sancısını çekmek... Şey değil mi bu, anksiyete? Gelecek daha gelmeden gelmesini arzulamak ama gelen geleceğin geldiği an geçmiş olmasından mütevellit bir sonraki geleceğin gelmesi için yeniden duyulan arzu ve bunun bitmek bilmeyen döngüsü... (yazıyor olmasam aynı cümleyi tekrar kuramayabilirdim :)) Yoruldum ben. Yapabileceğimi bildiğim yapabileceklerimin, yaptığımı bildiğim yaptıklarımı gölgelemesinden. Yine bir yalnız değilmişim hissi ve yine anına denk gelen kitap, yazar... Hissettiklerimi hisseden insanlar varmış. Bir sonraki kadehimi gerçekleşmesinden korktuğum için kendimi sabote ettiğim potansiyelime kaldırmak istiyorum.
Keyifli okumalar.Reklam
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim…Edebiyat
Eve 'döner' insan hep... Kendi olamadığında da, kendi olduğunda da... Dünyanın yükünü sırtına aldığında da, yükü indirip kanat taktığında da... Yıkıldığında da, kalktığında da... Hatta
Ee... Dördüncü kitap çıktı mı? Çıkacak mı? Hemen bakıyorum... Evet... 
Kaosun Dokunuşu , seni acilen almalıyım!
Uzun zamandır; 
P. C. Cast kitaplarına sardığımdan beri yani; böyle bir seri tutkunluğum olmamıştı. Sürprizbozanlık yapmak istemem ama Persephone'nin kitabın sonunda geldiği noktada ebeveynini hem anlamak hem de onu aşmak zorunda olmak ciddi bir gelişme ifade ediyor benim için. Ve kendi gücünü bulmak, işte tam da ihtiyacım olan şey; yolundayım Yaşamın Tanrıçası, Ölümün Kraliçesi. Ama hala farkında değilsin fark ettin mi? Ben de...
O değil de, ah Hades! Gerçekten biz kadınlar olmasak siz var ya, ohoooo...
Yazarın notundan: "Onun yolculuğu, çekilen çilenin, travmanın ve kederin bizi sadece daha güçlü yapması, bana umut veriyor."
Çok olaylı bir kitap olduğundan fazla yorum yapıp eğlencesini kaçırmak istemem okuyacaklar için.
Sadece,
Keyifli okumalar. :)
Kaosun Dokunuşu , seni acilen almalıyım!
Uzun zamandır; P. C. Cast kitaplarına sardığımdan beri yani; böyle bir seri tutkunluğum olmamıştı. Sürprizbozanlık yapmak istemem ama Persephone'nin kitabın sonunda geldiği noktada ebeveynini hem anlamak hem de onu aşmak zorunda olmak ciddi bir gelişme ifade ediyor benim için. Ve kendi gücünü bulmak, işte tam da ihtiyacım olan şey; yolundayım Yaşamın Tanrıçası, Ölümün Kraliçesi. Ama hala farkında değilsin fark ettin mi? Ben de...
O değil de, ah Hades! Gerçekten biz kadınlar olmasak siz var ya, ohoooo...
Yazarın notundan: "Onun yolculuğu, çekilen çilenin, travmanın ve kederin bizi sadece daha güçlü yapması, bana umut veriyor."
Çok olaylı bir kitap olduğundan fazla yorum yapıp eğlencesini kaçırmak istemem okuyacaklar için.
Sadece,
Keyifli okumalar. :)
Bazen de yıkım, kader getirir; kim bilir?Edebiyat
Yunan mitolojisini çok seviyorum, ve ana olaya bağlı kalmak koşuluyla tüm Yunan mitolojisi karakterlerinin bizselleştirlmesini de çok seviyorum. Yani sonuçta koskoca Hades... Ama erkeklerin sıradan aptallıklarından nasibini alıyor... Koskoca Demeter... Ama kızını korumak dürtüsüyle kızına dahi acımasızlaşıp baskıcı bir ebeveyne dönüşebiliyor... Kendi içlerinde küçük bir tanrıça olsa da; kendi çapında koskoca Persephone... Ama ebeveyninin baskısından sıyrılıp kendini tanıma serüveninde hatalar yapıp, bunlardan ders çıkarmak üzere acılar çekip bedeller ödüyor (tanıyorum bir yerden :) )...
Çok tanrısal ve çok insansı. Ya da çok insansı ve çok tanrısal... Nasıl derseniz işte... Ve bir de Kader Tanrıçaları; 'kaderinden kaçtığın yol aynı kader için en kestirme yoldur' mu dediniz? Doğru dediniz. Hepimiz için ne kadar da öyle değil mi? Aşmak için içinden geçmek gereken her şey gibi...
Karanlığın Dokunuşu seriye giriş olduğundan biraz hafif gelmişti bana ama 
Yıkımın Dokunuşu gelişmeler konusunda oldukça başarılı idi. Özellikle Persephone'nin karakter gelişimi için yaşadıkları ve çıkardığı dersler yine bana "hayatımın zamanlamasına denk gelen kitap" olma özelliği ile "yeni kendin olmak istiyorsan eski kendini işine yaramayan yerde bırakman gerek" mesajını çok net verdi; teşekkür ederim 
Scarlett St. Clair ve teşekkürler Kader Tanrıçalarının zamanlaması. :)
Keyifli okumalar.
Karanlığın Dokunuşu seriye giriş olduğundan biraz hafif gelmişti bana ama Yıkımın Dokunuşu gelişmeler konusunda oldukça başarılı idi. Özellikle Persephone'nin karakter gelişimi için yaşadıkları ve çıkardığı dersler yine bana "hayatımın zamanlamasına denk gelen kitap" olma özelliği ile "yeni kendin olmak istiyorsan eski kendini işine yaramayan yerde bırakman gerek" mesajını çok net verdi; teşekkür ederim Scarlett St. Clair ve teşekkürler Kader Tanrıçalarının zamanlaması. :)
Keyifli okumalar.Kader bazen öyle bir yol çizer ki, hiç ait hissedemediğimiz yerden ait olduğumuz iki farklı yere savruluruz. Yazarlarımız da kaderin bu oyununu çok güzel kurguya dökmüş. İki farklı aidiyet arasında kalmak, kendini bulma yolculuğu ve kayıplar... Bir de erkeklerin şiddet dolu dünyaları içinde hüzne boğulan kadınlar... Tamam en güçlü sizsiniz, tamam en şiddeli sizsiniz, tamam! Peki bizim gücümüz? Sizden kesinlikle farklıyız ama eksik? Asla! Gücünüzü ve kendinizi kaybettiğiniz nokta tam da burası.
Bitmeyen bir son... Şimdilik son. İkinci kitabı merakla bekliyorum ancak düzeltiyi yapan Sibel hanım daha dikkatli olsun isterdim. Umarım ikinci kitapta daha dikkatli olur. Heyecan ve keyifle okuduğum bir kitaptı.
Keyifli okumalar.
Reklam