Manas

Ellerim yumruk dizlerimin arasında ( tam üç yüz yıl) Etim etimin sızısını alsın diye
Reklam
Düşündüm sol kolları kesik insanların Ne denli mahir olduklarını sağ kollarında
Karanfil serpercesine bir kez daha vurdum ya Allah diye açtığım yaralara
Ve kadınlar bizim kadınlarımız: korkunç ve mübarek elleri ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle anamız, avradımız, yarimiz ve sanki hiç yaşanmamış gibi ölen ve soframızdaki yeri öküzümüzden sonra gelen ve dağlara kaçırıp uğrunda hapis yattığımız ve ekinde, tütünde, odunda ve pazardaki ve kara sabana koşulan ve ağıllarda ışıltısında yere saplı bıçakların oynak, ağır kalçaları ve zilleriyle bizim olan kadınlar, bizim kadınlarımız
"İnsan duvarları olmayan bir tapınakta bir gece uyusa sanıyor ki kederi azalacak. Ama yetmiyor bezler bağlıyor bulduğu her ağaca."