Fiorabella
@_mariposaa
~Radikal bir çiçeğim ancak kendi saksısında açan
─────── ·𖥸· ───────
Aptal kelebek.
227 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Fiorabella
, bir kitap okudu5/10
31 saatte okudu
·Okunma: 07 Haziran 2026 16:40
·2026 15. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
KelebeğinGünlüğü24
Ben gerçekten çok kötü hissediyorum. Hem ruhsal olarak hem fiziksel olarak tükenmiş gibiyim. Son zamanlarda içimde taşıdığım yük o kadar ağırlaştı ki bazen nasıl hâlâ ayakta durabildiğimi ben bile bilmiyorum. Sürekli güçlü olmam gerekiyormuş gibi davranıyorum, gülüyorum, normalmişim gibi konuşuyorum ama kimse geceleri kafamın içinde dönüp duran düşünceleri sebepsiz yere dolan gözlerimi ya da durup dururken çöken içimi görmüyor. Yoruldum. Gerçekten yoruldum. Sürekli bir şeyleri toparlamaya çalışmaktan, kimseyi üzmemek için kendimi geri plana atmaktan, "iyiyim" demekten yoruldum. Bir de işin fiziksel tarafı var. Sanki ruhum ne yaşıyorsa bedenim de onu yaşıyor. Sürekli bir halsizlik yorgunluk bazen ağrılar bazen hiçbir şey yapmamış olmama rağmen bitkin hissetmek... Ne kadar dinlensem de geçmiyor gibi. Bazen sadece yatıp saatlerce tavana bakmak istiyorum çünkü hareket edecek enerjiyi bile kendimde bulamıyorum. İnsanlar dışarıdan bakınca normal bir gün geçiriyormuşum gibi görüyor ama içimdeki savaş yüzüme yansımıyor diye yok olmuyor. En kötüsü de ne biliyor musunuz? Bazen kendimi anlatmaya çalışacak gücü bile bulamıyorum. Çünkü nereden başlayacağımı bilmiyorum. Bir şey canımı sıkıyormuş gibi değil sanki birçok şey üst üste gelmiş ve artık hangisinin daha çok acıttığını ayırt edemiyorum. İçimde biriken kırgınlıklar hayal kırıklıkları korkular stresler... Hepsi birbirine karışmış durumda. Ve bazen sadece biri çıkıp "tamam, artık biraz da sen dinlen" desin istiyorum.
Bilmiyorum... Belki de artık sadece yoruldum. Güçlü olmaktan her şeyi tek başıma taşımaktan içimde kopan fırtınaları kimseye göstermemeye çalışmaktan yoruldum. Bir şeyleri düzeltmeye çalışmaktan da yoruldum. Sanki ne yaparsam yapayım eksik kalıyor ne kadar uğraşırsam uğraşayım içimdeki boşluk dolmuyor. Ve bazen
Babacığım, öldürmek zorundaydım seni.
Ben zaman bulamadan ölüverdin...
Sana benzerdi ay, gülümsese.
Güzel bir şeyle aynı izlenimi
Aşk, ansızın
Döner dünya, renk değiştirir. Sokak ışıkları