Nayı kitap
@_melike16
İki gözümün nuru, dünyada vefa yok.
Hafız-ı Şirazi
Devaya muhtaç olduğu, için için uzanan bir el özlediği halde gözlerini kapayan bir hastaya dönmüştüm…
Reklam
Bana bir dağ başında hudutsuz bir gecenin ormanlarıyla örtülmüş, bu cemiyetin seslerine, gözlerine ve hatıralarına yabancı bir inziva lâzımdı…
Giden dönmediği gibi yerinde bıraktığı boşluk da hiçbir vakit dolmuyordu…
Bizi deli diye buraya attılar. Dünyadakilerin akıllı olduklarına kim inanıyor?
Yanımda sevdiğim ve tanımadığım, benim bilmediğim, fakat derdimi bilen, kalbimi gören, ona deva olan, derdimi çekmiş olan, gülmeyen ve ağlamayan, sade yaşayan ve beni anlayan birisi olsa…
Reklam