Moira

Son yok, sürekli tatmin edilen ve hep arzulayan bir özlem var.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sıkı bir sarhoşluğun doruğunda duruyordum, bir hafiflik hayaletine sokulmuş, egemen olduğum bir acı,egemen olmadığım bir neşe duygusuyla. Hafifti, neşeliydi, olağanüstü bir hafiflikti bu, işittirmiyor da, daha çok gösteriyordu kendini, parlak bir küreydi,kendi yüzeyiyle karışan bir küreydi,durmadan büyüyordu ve büyürken sakindi. Ve sustuğunda susmuyor: kendimi ondan ayırabilirdim,sadece onda kendimi işiterek,onu tamamıyla işitebilirdim.
Onun için unutuş olan şey bana niçin kendimi hatırlatmaya zorlayan sivri bir uç gibi batıyordu?
Gerçek bir neşe değildi onunkisi, neşenin bir yansımasıydı sadece; bu yansıma ona bir mücevher parlaklığı verdikçe, üstünde, insanda belki onu soyma amacıyla yaklaşma arzusu uyandıran değerli bir kumaş gibi parladıkça daha iyi görülüyordu.
Sayfa 66·Kitabı okudu
Unutmanın ayıramayacağı yakınlık içinde bir araya gelmiş, iki gölge miydik biz birbirimiz için, onu anlamaya çalışıyordum.