M
@_mrv__
Şu anda okuduğu kitap
Saldırırken ya da karşı atağa geçerken duygularımızı bir kenara koymaya çalışırız. Bir süre sonra da, onları hepten kaybederiz. Yakın ilişkilerin ülkesinde, duygularımız bize pusula görevi görmezken fiilen kaybolmuş sayılırız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Duygusal Yanıt Vericilikte Üç Ana Bileşen:Psikoloji
*Erişebilirlik: Sana ulaşabilir miyim?
*Yanıt vericilik: Bana duygusal olarak yanıt vereceğin konusunda sana güvenebilir miyim?
*Duygusal Bağlılık: Bana değer verdiğinden ve yakınımda duracağından emin olabilir miyim?
3) Güvenli bir uyumun ve yakınlığın ön plana çıktığı güvenli bağlanma anlarında, partnerlerin her ikisi de diğerinin bağlanma çığlığını duyup bu çığlığa yatıştırıcı bir ilgiyle yanıt verebilir. Böyle anlar, farklılıklara, yaralara ve zamana dayanabilen bir bağı pekiştirebilir. Güvenli bir yakınlığı şekillendirir ve bu da her şeyi değiştirir "Benim için burada mısın?" sorusuna güven tazeleyen bir yanıt oluşturur. Partnerler, ihtiyaçlarını nasıl konuşacaklarını ve yakınlaşacaklarını bir kez öğrendiler mi, birlikte karşılaştıkları her dert, aşklarını daha da güçlendirir... Sevdiğiniz kişinin yakında olduğunu ve çağırdığınız zaman geleceğini bildiğinizde, kendi kıymetinizden ve değerinizden daha emin olursunuz. Güveneceğiniz biri olduğunda ve yalnız olmadığınızı bildiğinizde dünya daha az göz korkutucu hale gelir.
2) Bu duygular ve bağlanma ihtiyaçları, Şeytani Diyaloglar gibi olumsuz etkileşimlerin arkasındaki temalardı. Bu tip örüntülerin, neden bu kadar zorlayıcı olduklarını artık anlıyordum. Güvenli bağ kaybolduğunda, savaş ya da kaç moduna girerler. Birbirlerini suçlar, bir yanıt, herhangi bir yanıt alabilmek için saldırganlaşır veya kendilerini kapatıp durumu umursamamaya çalışırlar. Her ikisini yapan da korkmuştur; sadece durumla farklı şekilde başa çıkıyorlardır. Sorun şu ki bu suçlama-uzaklaşma döngüsüne bir kez başladılar mı, bu döngü bütün korkularını doğrular ve yalnızlık duygusunu daha da arttırır. Tarih kadar eski olan duygusal fermanlar, bu dansı dikte eder. Mantıksal beceriler, bunu değiştirmez. Şeytani diyaloglardaki suçlamaların çoğu, umutsuz bağlanma haykırışlarıdır, kopmaya yönelik protestolardır. Sadece sarılıp güven vermeye gelen bir sevgili bu korkuyu yatıştırabilir. Başka hiçbir şey işe yaramaz. Eğer yeniden yakınlaşma gerçekleşmezse mücadele sürer gider. Eşlerden biri, telaş içinde diğerinden duygusal bir yanıt almaya çalışır. Aşkta başarısız olduğunu duyan karşı taraf ise donup kalır. Tehlikeyle yüz yüzeyken hareketsiz kalmak, çaresizlik duygusu ile başa çıkmada kullanılan ezeli bir tepkidir.
1) ...Partnerler, terapide hayatları için savaşıyormuş gibi davranıyorlardı çünkü aynen bunu yapıyorlardı. Sevgi bağını kaybetme ve yalnızlık olasılığı, insan beynine birincil panik tepkisi oluşturan bir durum olarak kodlanmıştı. Sevdiğimiz birkaç kişi ile güvenli duygusal bağ kurma ihtiyacı, milyonlarca yıllık evrim tarafından şekillendirilmişti. Sıkıntılı eşler, farklı kelimeler kullanabilirlerdi ama özünde hep aynı temel soruları dile getiriyorlardı: "Benim için burada mısın? Senin için bir önemim var mı? Sana ihtiyacım olduğunda, seni çağırdığımda gelecek misin?" Aşk, en iyi hayatta kalma mekanizmasıdır ve aniden bir partnerden duygusal olarak ayrı ve kopuk hissetmek korkutucudur. O yüzden, yeniden yakınlaşmamız gerekir. İhtiyaçlarımızı, eşimizi yanıt vermeye itecek şekilde konuşmamız gerekir. En yakınımızdakilere duygusal yönden yakın olma arzusu, yiyecek veya cinsellik güdülerini bile gölgede bırakan duygusal bir önceliktir. Aşk draması denen şey, işte bu güvenli duygusal bağlanma açlığıdır. Beşikten mezara kadar bizi bırakmayan ve hayatta kalmamız için zorunlu olan bir deneyimdir. Sevgi bağı, doğanın bize sunduğu tek güvenliktir.