Geldim Rahman Ben senin huzuruna
Lütfunla kabûl et, Kapından kovma
Ateşler içinde yandım ALLAH'ım
Kül olsamnda beni yere savurma
Secdenin ruhundan Lutfeyle bize
Karayı kov, kavuştur gündüze
Seninle, ama sensiz yaşıyoruz
Sen tut elimizden Sen acı bize.
Bakışlarım karardı Gözlerim yaşla doldu
Arıyorum Beni, Bende alan yollarda
Özlemle sarıyorum şu kollarımı
Yine sadece ben varım aralarında.
Bakıyorum aynada bu perişan halime
Atlatıyorum beni, aynadaki kendime
Eğer silmez isem yaşlar damlıyor dizlerime
Akan yaş gözlerimin, gözlerim yine benim.
Kendime teselli veriyorum ses benim, duyan benim
Mektup için hazırlanmış boş olan zarflar benim
Dönüp kendi haline yine de gülen benim
Durağı meçhul olan yine yürüyen benim.
Bomboş olan dünyada fikir benim söz benim
Var olan hislerimi söylemez kalem benim
Büyük bir uçurumun güvensiz kenarında
Düşeceğinden bihaber yine bekleyen benim.