... mümin, tefekkür etmek için susar, ibret almak için bakar ve zikretmek için konuşur.
İnsan hayatını düşünüyorum ve samimiyetsizliğin; saf,mutlu,dingin, kendine özgü ve gerçekten benzersiz örnekleriyle dolu olduğuna inanıyorum. İnsanlar birbirlerini - garip bir şekilde - aldatıyorlar ve hiçbir yara almıyorlar.
Ben bir hiçtim, hiç olmalıydım; rüzgar gibi, gökyüzü gibi.
Diğer insanlarla sohbet etmek benim için çok çok zor. Ne söylemeliyim, nasıl söylemeliyim, hiçbirini bilmiyorum.
İnsanların artık tam bir egoist hâline geldiklerini, yaşadıkları herşeyi artık normalleştirdiklerini ve kendilerini hiç sorgulamadıklarını düşünmekte haksız mıyım?