Ebû Hüreyre ölüm döşeğinde yatarken ağladı. "Niçin ağlıyorsun ey Ebå Hüreyre?" diye sorulduğunda şunları söyledi: "Beni dünyanızdan ayrıldığım için ağlıyorum zannetmeyin. Yolum uzun, azığımsa azdır; işte ben bunun için ağlıyorum. Ben şu anda cennet ve cehenneme açılan iki kapı arasında bulunuyorum ve beni hangisine sokacaklarını da bilmiyorum."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nihayet Rasulullah (sav.)
"Allah korkusundan ağlayan bir kimse cehennem ateşine girmez. Günah üzerinde israr eden de cennete giremez. Eğer siz günah işlemeyecek olsaydınız Allah Teâlâ sizin yerinize kendilerini affedebileceği, günah işleyen bir kavim getirecekti" buyurdular.
Ebu'd-Derda şöyle buyurmuştur: "Eğer ölümden sonra başınıza gelecekleri bilmiş olsaydınız tat alarak bir şeyler yiyip içemeyeceğiniz gibi gölgelenmek ve dinlenmek üzere de evlerde bir araya gelemezdiniz. Çarşı ve pazarda göğüslerinizi yumruklayarak kendiniz için ağlardınız. Allaha yemin ederim ki meyveleri yenilip kendisi parçalanan bir ağaç olmayı isterdim"
Kümeyi b. Ziyad şöyle anlatıyor: Hz. Ali ile birlikte dolaşma-ya çıkmıştık. Bir mezarlığın yanından geçerken "Ey kabirlerde yatmakta olanlar! Ey çürümeye mahkûm olanlar! Ey karanlık ve tenha yerlerin sakinleri! Neler söyleyeceksiniz? Bizim söyleyeceğimiz şudur ki siz ölenlerin malları taksim edildi, çocukları yetim kaldı. Hanımları da başka kocalar buldu. İste biz dünyalıların size söyleyebileceğimiz şeyler bunlardır? Peki sizler neler söyleyeceksiniz?"
Hz. Ömer bir kişinin "Ey Allah'ım! Ben canımı ve malımı senin yolunda infak etmek istiyorum!" dediğini duyduğunda ona şunları söyledi: "Sizler susmayı öğrenemeyecek misiniz? Kendini niçin bu derece sıkıntıya sokuyorsun. Başına bir musibet geldiğinde sabretmeli, Allah'tan bir nimete kavuştuğunda da şükretmelisin."