nergis
@_nergisoz
Üzülme ve kendine acıma zamanı sona ermişti. On bir yaşındayken saraya gelen ve hayatını kütüphanede geçiren kız ölmüştü; kendisine, hep onu korumaya yemin ettikleri söylenen Senatörler tarafından öldürülmüştü. Şu an eyerde oturan kadının kalbi siyah çelikten yapılmıştı. Başka hiçbir amacı olmasa da dünyaya karşı çıkmak için hayatta kalmalıydı.
Bedeninin istediği şey uyumak değildi; ölmekti.