Nesli

Nesli
@_nesliben
Bibliyofil
Yükümü içime atsam da içimden atamıyordum.
Sayfa 371 - Timaş Yayınları
Türk Roman - Öykü
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Demek şeklin şemailin aynı kalmış olsa da sen artık o sen değilsin. O halde sen ölmüş birisin. Senin kıyametin çoktan kopmuş. Bil ki yeryüzü zamanının bitiminden, kıyametin kopmasından hemen önce, varsa varsa, ancak herkesi affetmeye ve herkesten af dilemeye yetecek son bir an vardır. Gerçeği başka yerde arama, hepi topu budur. Sen de artık bildiğin gerçeğin hatırına öfkeni adil dağıt ve kendine daha fazla kötülük etme. Çünkü kötülükten daha korkunç olan şey insanın kötülüğü soğukkanlılıkla sürdürmesidir. Israr, suçun kendisinden daha büyük bir suçtur. Artık kendini affet. "
Sayfa 370 - Timaş Yayınları
Türk Roman - Öykü
Eğer bir insanın, ömrünce aldığı nefes sayılıysa belki o yüzden bu kadar uzun yaşadım. Nefes insanın içinde kalmaz. Nefes alırken yapmıştım her şeyi. Şüphe yok derin bir nefes almaya çalışırken ölecektim.
Sayfa 364 - Timaş Yayınları
Türk Roman - Öykü
O an ölsem gam yemezdim ama şimdi değil dedim tanrılarıma. Ben de her âşık gibi sonrasını, sonra daha sonrasını istedim.
Sayfa 354 - Timaş Yayınları
Türk Roman - Öykü
Bir kez kaybolup da bulunan şeyin yitmeye eğilimi vardır. Ama sözü geri almak mümkündür belki.
Sayfa 315 - Timaş Yayınları
Türk Roman - Öykü