Birini anlatacağım size.
İyi okumalar.
Yıllar yıllar önce bir çocuk vardı küçük bir çocuk daha 6 yaşına basmadan 80 yaşında ki bir bastonlu dayının derdini taşıyan bir çocuk.
Bu çocuk küçük yaşlarda kalbin de sorun çıkmış her çocukta yeni doğan çocukta görülecek bir şeymiş ama herkeste olan sorun ne kadar büyürse o kadar çabuk iyleşiyordu ama bu çocuk her büyüdüğün de o kalbinde ki delik git gide büyüyordu bir çok hastanelere götürüldü ama tedavisi bulunamadı sonra biri Ankara'da bir hastane önerdi ve oraya sevk edildi acilen ameliyata alındı Türkiyenin ilk çocuk kalp kapakçık ameliyatı başarılı geçmişti küçük yaşta küçük beden de büyük bir ameliyat geçirmişti anlatılır gibi değil.Neyse bu çocuk küçük olduğu için birşey bilmiyor anlamıyor yani ikinci ameliyatına hazırlanırken 6 yaşına bastı ve doğum günün de ameliyata girdi çocuk herşeyin farkındaydı o zaman annesi ağlıyordu babası oturmuş çaresiz çıkmasını bekliyor ve o ameliyata başarılı geçti.ama çocuk hergun pencere önünde dışarı bakıyordu herkes dışarda top oynarken koşarken o hastane de oturup sattlerce ağlıyordu acı çekiyordu.Sonra bu çocuk 15 yaşına bastı ve yine büyük bir ameliyat geçirecekti toplamda 8 buçuk saat sürecek bir ameliyat sabahın sekizi uykusundan uyanıp beyaz kefen tarzında hastane elbisesini giyip helalik isteyip ameliyata girdi çocuk.
Ve yine başarılı geçti çocuk vazgecmiyordu asla çünkü onu bekleyen kanser hastası bir annesi yatalak bir ablası ve bir ailesi vardı. Bir söz vardır bilirmisin.
"Peki ya yaşadığı kötü olayları gülerek anlatması"
Anlattığım gibi asla ümidi kesme yaşanılacak çok şey var kendin için olmasa da sevdiklerin için o hasta çocuk bendim.ve hala aynı acıları yaşıyorum umudu kesme yeter.