"Ben... " demişti. "Ateş gibi yanan kalbimin sıcaklığını ne kadar sarf etsem de bu soğuk tabakayı ısıtamayacağımı anlıyorum. Adımlarım hiç kimseninkine uymuyor. Herkes beni yolun ortasında bırakıveriyor... Yolun ortasında... Herkes... "
Hala yirmi iki yirmi üç yaşındayım zannediyordum, yani bu yaşlarda olmadığımı bildiğim halde... Ve bu son günlerde tam yirmi yedi yaşında olduğumu ve ihtiyarladığımı anladım.