naz
@_orenda
Gittiğim her yerde çiçekler açacağım
Şu anda okuduğu kitaplar
Sadece bana daha fazla değersizliği yaşatacak adamlarla harcadım günlerimi. Sözde değer almaya çalışma için beni her gün bir başka çözüme taşıyan zihnim, aslında sadece aynı kimliği korumamı sağlıyordu. Ta ki tümüyle tükenene kadar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Soruyu soruyorsun cevabı yaşayarak görüyorsun:)
‘Bir insan bunu nasıl yapar?’ diye birini yargılarsın ve hooop kendini aynısını yaparken bulursun.”
“Şükür diyor, şükür. Hiçbir şeyi hatırlamazsanız bile bunu hatırlayın. Ne olursa olsun şükredin. Neden? Çünkü şükrettiğin an, var olana odaklanıyorsun demektir, yoksunluk yok demektir, hooop merkezdesin, evdesin demektir. O zaman otomatikman yaşam dengede, hayrına akar. Çok önemlidir şükretmek!”
Arada sallanacağız, arada düşeceğiz ve bu olduğunda şükredeceğiz. Yaşam bizi bir hikâyemizle daha yüzleştirdiği için, o her ne ise onunla göz göze gelip, temizleyip biraz
daha gerçekte yaşayabilme fırsatını yakaladığımız için şükredeceğiz.
Benim en büyük korkum, kendimmiş. Oysa kendinden kaçabilir mi insan?