“Kaldırdığım ve sonuna kadar taşıyacağıma inandığım neredeyse dünya kadar ağır olan yük benim isteğime göreydi, gücüme göre değil ve onu yolun yarısında bırakmam gerekecek.”
Ruhtaki yaraların şöyle bir özelliği vardır, gizlenirler ama kapanmazlar, her zaman acı verirler, dokunulduğunda kanamaya hazırdırlar hep, yürekte canlı ve açık kalırlar.
“Tüm bunlar bir düş gibi unutulsun,” dedi Beuchamp, “karanlık kağıdın üstündeki son kıvılcımlar gibi silinsin, bu ölmüş küllerin uçuştuğu bu son duman gibi her şey yok olsun.”