"Bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu... Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya, -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk."
-Berlin' de yalnızsınız değil mi ?
-Ne gibi?
-Yani.. Yalnız işte... Kimsesiz... Ruhen yalnız... Nasıl söyleyeyim... Öyle bi haliniz var ki...
-Anlıyorum, anlıyorum... Tamamen yalnızım... Ama Berlin' de değil... Bütün dünyada yalnızım... Küçüklükten beri...
-Bende yalnızım... Boğulacak kadar yalnızım... Hasta bir köpek kadar yalnız...