Okudukça iştahlanıyor, iştahlandıkça okuyordum. Yılların açlığını, susuzluğunu gidermek imkansız gibiydi. Sanki çok geç kalmıştım ve ömrüm boyunca hiç durmadan okusam bile eksiğimi kapatamayacak gibi hissediyordum.
Bir insanın beyni en çok ne zaman size yakın olur biliyor musunuz? Kafasını suratınıza gömdüğünde tabii. Çok kafa yedim Serap için. Nükleer silah değil, kavgada kafa atmak yasaklanmalı bence.