Son nefesini veren bir ağaçtan yapılan bu kağıt parçasına yazdım adını.
Sonra sildim.
Sonra yine yazdım,
İsminin her hecesinde ağaç son bir nefes daha aldı...
-S
O gün gözbebeklerimiz nasıl da kenetlendi birbirine
Bütün o andan koptum
Gözbebeklerine takılıp peşinden geldim sanki
Sanki gittiğin o yolu seninle yürüdüm...
-S
Şu koca dünyanın içindeki küçücük kalbim...
Seni nasıl da sıkıştırdım, nasıl da hor kullandım seni.
Nasıl da değersiz hissettirdim sana.
Oysa her teklediğinde bunu yapma derdin bana.
-S
