Şermin Erkal
@_ser
30 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
— Hazır mısın?
Aşk bazen bir kelimenin içine sığmaz…
Bir bakışa, bir sessizliğe, bir nefesin arasına gizlenir.
Dokunmadan da yanar insan,
sevmeden de sevdaya düşer bazen.
“Hazır mısın?” diyor bu kitap,
yalnızca birine değil,
kendine de soruyor insan...
Çünkü sevmek —
bir yürek işi değil, bir yanma cesaretidir.
Şermin Erkal, kelimelerini birer kıvılcım gibi seriyor sayfalara.
Her dize, bir kadının kalbinden geçen ateşi,
bir sevdanın külle karışmış kokusunu taşıyor.
Bu satırlarda acı da var, kabulleniş de…
Ama en çok, susarak da sevebilen bir yüreğin sessiz çığlığı var.
Belki de bu yüzden her okuyucu,
satırların arasında kendi yanışını bulacak.
Ve kim bilir...
belki bir gece, o soru yeniden yankılanacak içinde:
“Hazır mısın?”
Şermin Erkal...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sen,
Ahmet Telli'nin;
Yumuyorum gözlerimi,
Göz kapaklarımın içindesin dediği,
Cümlenin muhatabısın,
Öyle kal,
Mahşere kadar..
💔 — “Hazır mısın?”
Bazı aşklar vardır…
Dokunmadan bile yakar insanı.
Söz dinlemez, sınır tanımaz;
bir bakışıyla başlar, bir susuşla tükenir.
Oysa o kadın…
Yandığını bile bile sevmekten vazgeçmez.
Kül olsa da, içinde hep bir bahar kalır.
“Hazır mısın?”
diyerek değil,
susarak sorar o…
Çünkü bazen en büyük haykırış,
sessizliğin tam kalbindedir.
— Şermin Erkal
Sessiz Mektuplar V – “Seni Özledim”
Seninle hayata tutunmuş beni özledim...
Benimle hayata tutunmuş seni özledim...
Seni yaşamayı,
sende kendimi bulmayı özledim.
Bende kaybolan seni özledim,
her bir zerrende dolaşmayı,
nefesinde var olmayı özledim.
Sensizliğin içimde yankılandığı her an,
biraz daha eksiliyorum.
Biraz daha sen oluyorum,
biraz daha kayboluyorum kendimde...
Şimdi ne yöne baksam,
bir zamanlar gülüşünün dokunduğu yerlerde duruyorum.
Ve anlıyorum ki;
özlemek, aslında hâlâ sevmektir...
Şermin Erkal...
Mektup III – “Bir Kelam Et”
Sen oradan bir kelam et,
sessizlik düşürme cümlelerime…
Ben buradan satır satır şiir ederim seni,
sensizlik düşürmem yüreğime.
Bir kelamın yeter bana,
bir nefesin, bir hatıran, bir susuşun…
Ben o susuşu bile şiir yaparım inan,
çünkü içinde sen varsın.
Ne kadar uzak olursan ol,
ben seni kelimelerde saklarım.
Sen orada susarsın belki,
ama ben burada suskunluğunu duyarım.
Ve bil ki,
ben sensizliği kendime düşürmem,
bensizliği de senin yüreğine düşürmem...
Şermin Erkal...