Sanıyordum ki tabularımı yıktım, açık görüşlü biriyim. Ama son zamanlarda fark ettim ki, büyüdüğüm ve hâlâ yaşadığım topraklarda çoğunluğu oluşturan insanların düşünce yapısından tam anlamıyla kopamamışım.
Bu fark ediş anlarında kendime çok kızdım. “Neden hâlâ, zaman zaman da olsa sığ düşünen insanlar gibi düşünüyorum?” diye kendimi sorguladım. Bu, hâlâ böyle bir toplumda yaşamamdan mı kaynaklanıyor? Yoksa bu düşünceler, çocukluktan itibaren bana öğretilmiş olduğu için mi?
Ama hani ben farklıydım? Hani “kim ne yaparsa yapsın bana ne” diyebilecek kadar özgür düşünebiliyordum? Ne oldu tüm o iddialara, hepsi sözde miydi?
İçsel sorgulamalar gerçekten çok yorucu... Değiştiğimi biliyorum, bu çok açık. Ama yine de küçücük bile olsa, başkalarının kişisel kararlarını yargılayan düşüncelerimin hâlâ içimde bir yerlerde var olduğunu görmek beni üzüyor.