hüzün kovan kuşu
@_serendipity1
11 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Zola'nın eserinde bana en yakın gelen tip Bongrand- Jundt'tur.
Bak söylediği ne doğru: "Cahiller, sanatçı sanatını kabul ettirip ün kazandıktan sonra rahata erer mi sanıyorsunuz? Tam tersine, kusursuz olmayan bir eser veremez artık. Kazandığı ün onu daha da titiz çalışmaya zorlar, çünkü satış olanakları gittikçe azalmaktadır. En ufak bir zaaf belirtisinde onu kıskananlar bir köpek sürüsü gibi üstüne saldırıp bu ünü ve değişken, kalleş halkın bir an için ona beslediği inancı yıkmaya çalışırlar."
Tasasız olmak, günün birinde parasızlıktan kurtulacağını ummak, ham hayal! Ben yiyip içmemi ve atelyemde rahatımı sağlayacak bir ücret için ömür boyu çalışabilsem, mutlu sayardım kendimi.
Ben sanatçı değilim -ne kaba bir söz- düşüncesini bile insan yakıştırmamalı kendisine –insan sabırlı olmaz olur mu, doğadan sabırlı olmayı öğrenmez mi, buğdayın sessizce büyüdüğünü, her şeyin yavaş yavaş geliştiğini gördükçe sabırlı olmayı öğrenmez mi?- İnsan artık büyüyüp gelişmeyecek kadar ölü bir nesne sayabilir mi kendini? Gelişmesini bile bile engelleyebilir mi?
Onun içindir ki kendim için şöyle düşünüyorum: hiçbir değerim yoksa bugün, ileride de bir değerim olmayacaktır ama ileride bir değerim olacaksa, bugün de vardır demek.
“…çünkü ne olursa olsun talihin atılgan insanların yüzüne güldüğü çok görülür ve özellikle mutluluk ya da “yaşama sevinci” konusunda, insan gerçekten yaşamak istiyorsa, atılgan ve cüretli olmalı.”