Hayat-ı beşeriye bir yolculuktur. Şu zamanda,Kur'ân nuruyla gördüm ki, o yol bir bataklığa girdi. Mülevves ve ufûnetli bir çamur içinde, kafile-i beşer düşe kalka gidiyor.
En güzeli tarafı da şudur öğretmenliğin: Kanından,canından olmayan çocuklara gönül bağıyla bağlanıyorsun,dertleri derdin, sevinçleri huzurun oluyor. Onlar için dua ediyor,dünya ve ahiretleri kurtulsun diye temenni ediyorsun. Yeri geliyor kardeşin yeri geliyor dostun oluyor onlar ve en çok da canın...Hiçbir dünyevî ayrılık aranıza giremiyor,uzakta bir yerlerde de olsalar sevgileriyle,özlemleriyle ya da bir telefonlarıyla yine hep yanında oluyorlar. Öğretmenliğin verdiği o müthiş hissiyatlar ve canın kadar çok sevdiğin o çocukların varlığı için hamd ediyorsun bir daha,bir daha..."İyi ki öğretmenim" diyorsun,iyi ki...